Η αλλαγή σχέσεων με τη σειρά είναι μια μηχανική κίνηση για τους περισσότερους οδηγούς, όμως δεν είναι πάντα απαραίτητη, αρκεί ο κινητήρας να δουλεύει ομαλά και χωρίς ζόρι.
Το χειροκίνητο κιβώτιο έχει τους δικούς του άγραφους κανόνες. Οι περισσότεροι οδηγοί έχουν μάθει να ανεβάζουν σχέσεις με την κλασική σειρά, δηλαδή 1η, 2α, 3η, 4η και 5η ή 6η, χωρίς να σκέφτονται ιδιαίτερα αν κάθε αλλαγή είναι πραγματικά απαραίτητη. Ωστόσο, σύμφωνα με τη γερμανική λέσχη αυτοκινήτου ADAC, αυτή η συνήθεια μπορεί σε αρκετές περιπτώσεις να οδηγεί σε άσκοπη κατανάλωση καυσίμου.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι, εφόσον το αυτοκίνητο έχει ανεβάσει ταχύτητα, ο οδηγός δεν είναι υποχρεωμένος να επιλέξει αμέσως την επόμενη σχέση, εφόσον φυσικά ο κινητήρας μπορεί να υποστηρίξει μια υψηλότερη σχέση χωρίς κομπιάσματα και κοψίματα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι μετά την εκκίνηση με 1η, ο οδηγός μπορεί να αλλάξει σε 2α, να ανεβάσει λίγο ταχύτητα και στη συνέχεια να επιλέξει απευθείας 4η ή ακόμη και 5η, ανάλογα με το αυτοκίνητο, την ταχύτητα κίνησης, το φορτίο και την κλίση του δρόμου.
Το κρίσιμο σημείο είναι να μην πιέζεται ο κινητήρας. Αν το αυτοκίνητο αρχίσει να «κρεμάει», να τρέμει, να κάνει κραδασμούς ή να μην ανταποκρίνεται άμεσα στο γκάζι, τότε η σχέση είναι υπερβολικά μεγάλη και χρειάζεται κατέβασμα.
Εδώ υπάρχει όμως μια σημαντική υποσημείωση. Η ADAC αναφέρει ότι δεν υπάρχει ένας απόλυτος κανόνας τύπου «1η-2α-5η» για όλα τα αυτοκίνητα. Άλλο πράγμα ένας σύγχρονος turbo κινητήρας με αρκετή ροπή από χαμηλά και άλλο ένας παλιότερος ατμοσφαιρικός κινητήρας που χρειάζεται περισσότερες στροφές για να αποδώσει σωστά. Η ουσία είναι ο οδηγός να ανεβάζει σχέση όσο νωρίτερα μπορεί, κοντά στις 2.000 στροφές, χωρίς όμως να κάνει τον κινητήρα να δουλεύει κάτω από το ωφέλιμο φάσμα του.
Το ενδιαφέρον είναι ότι το συγκεκριμένο σκεπτικό δεν αποτελεί κάποιο κόλπο που κυκλοφορεί στο ίντερνετ. Κατά καιρούς, αρκετοί κατασκευαστές έχουν ενσωματώσει στα αυτοκίνητά τους ενδείξεις αλλαγής σχέσης, που προτρέπουν τον οδηγό να ανεβάσει ταχύτητα νωρίτερα για λόγους οικονομίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως σε παλαιότερες Chevrolet Corvette, υπήρχε ακόμη και σύστημα που οδηγούσε τον οδηγό από την 1η απευθείας στην 4η, με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης σε συγκεκριμένες συνθήκες.
Αυτό όμως αφορά κυρίως το ανέβασμα σχέσεων. Στο κατέβασμα χρειάζεται σαφώς μεγαλύτερη προσοχή. Το να κατεβάσει κανείς απότομα δύο ή περισσότερες σχέσεις μπορεί να ανεβάσει υπερβολικά τις στροφές του κινητήρα, να επιβαρύνει τον συμπλέκτη και το κιβώτιο, αλλά και να επηρεάσει την πρόσφυση, ειδικά σε βρεγμένο ή γλιστερό οδόστρωμα. Άλλο λοιπόν το να «πηδήξεις» μια σχέση προς τα πάνω για οικονομία και άλλο να κάνεις απότομο κατέβασμα χωρίς να έχεις υπολογίσει σωστά ταχύτητα και στροφές.
Η πραγματική οικονομία, πάντως, δεν έρχεται μόνο από το κιβώτιο και το άλλαγμα των σχέσεων. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι μόνο μέσα από ολοκληρωμένη εκπαίδευση οικονομικής οδήγησης, η οποία περιλαμβάνει προνοητική οδήγηση, ομαλή επιτάχυνση, αποφυγή άσκοπων φρεναρισμάτων και γενικότερη κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του αυτοκινήτου, μπορεί να επιτευχθεί μείωση κατανάλωσης έως και 20%.
Υπάρχουν, βέβαια, και περιπτώσεις όπου το «πήδημα» σχέσεων δεν έχει νόημα. Σε έντονη ανηφόρα, με φορτωμένο αυτοκίνητο, κατά την προσπέραση, όταν υπάρχει ρυμουλκούμενο ή σε παλαιότερους κινητήρες που δεν έχουν αρκετή ροπή χαμηλά, ο οδηγός πρέπει να κρατά τον κινητήρα στο σωστό φάσμα λειτουργίας. Εκεί η μεγαλύτερη σχέση δεν εξοικονομεί καύσιμο, αλλά απλά ζορίζει το μοτέρ ακόμα περισσότερο.
Πηγή: carandmotor.gr
