«Η υψηλή νοημοσύνη συνδέεται με μία διαφορετική εμπειρία της κοινωνικής ζωής και συχνά συνοδεύεται από αίσθηση μοναξιάς», επισημαίνει ο αμερικανός ψυχολόγος Μαρκ Τράβερς.
Παρά τη διαδεδομένη αντίληψη ότι τα άτομα με υψηλή νοημοσύνη απολαμβάνουν μεγαλύτερη κοινωνική επιτυχία, αρκετές έρευνες δείχνουν ότι συχνά αισθάνονται πιο απομονωμένα σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους.
Η αντίφαση της ευφυΐας και της κοινωνικής ικανοποίησης
Ο ψυχολόγος Μαρκ Τράβερς εξηγεί ότι η ικανότητα προσαρμογής σε νέα περιβάλλοντα, καθώς και ο διαφορετικός τρόπος επεξεργασίας των πληροφοριών, επηρεάζουν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα αυτά αλληλεπιδρούν κοινωνικά.
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό British Journal of Psychology, η συχνότητα των κοινωνικών επαφών μπορεί να σχετίζεται αντιστρόφως με την ικανοποίηση από τη ζωή, σε άτομα με υψηλή νοημοσύνη.
Προσαρμογή και ανάγκες κοινωνικής σύνδεσης
Τα άτομα με υψηλή ευφυΐα φαίνεται να προσαρμόζονται ευκολότερα σε εξελικτικά νέα περιβάλλοντα, όπως οι μεγάλες πόλεις και οι μορφές ψηφιακής επικοινωνίας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η αίσθηση ικανοποίησης από τη ζωή να μην εξαρτάται στον ίδιο βαθμό από τη συχνή κοινωνική επαφή.
Δραστηριότητες όπως η δημιουργική εργασία, η επίλυση σύνθετων προβλημάτων και η επιδίωξη προσωπικών στόχων φαίνεται να συμβάλλουν περισσότερο στην ευημερία τους σε σχέση με τις πιο επιφανειακές κοινωνικές συναναστροφές.
Νοητική διαφορά και κοινωνική μοναξιά
Η εμπειρία της μοναξιάς δεν συνδέεται πάντοτε με την απουσία κοινωνικών σχέσεων, αλλά συχνά με την αίσθηση ότι ο εσωτερικός κόσμος ενός ατόμου δεν γίνεται πλήρως κατανοητός από τους άλλους.
Τα άτομα με υψηλή νοημοσύνη τείνουν να αναζητούν συνομιλητές με παρόμοια ενδιαφέροντα και αντίστοιχο επίπεδο ανάλυσης, κάτι που συχνά αποδεικνύεται δύσκολο και μπορεί να ενισχύσει το αίσθημα απομόνωσης.
Νευροεπιστημονικές μελέτες από ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, στις οποίες αναφέρεται το Forbes, δείχνουν ότι οι μοναχικοί άνθρωποι επεξεργάζονται τις κοινωνικές πληροφορίες με έναν συγκεκριμένο τρόπο, επιδεικνύοντας νευρωνικές αντιδράσεις που δεν ευθυγραμμίζονται τόσο με εκείνες του περιβάλλοντός τους.
Στην πράξη, όσοι σκέφτονται πιο αφηρημένα, αντιλαμβάνονται ότι βλέπουν τον κόσμο διαφορετικά, γεγονός που δυσκολεύει τη σύνδεσή τους με τους υπόλοιπους ανθρώπους.
Η αφηρημένη συλλογιστική, η τάση προς λεπτομερή ανάλυση και η προτίμηση για συζητήσεις με μεγαλύτερο εννοιολογικό βάθος, συχνά συγκρούονται με τους συνήθεις κώδικες κοινωνικής αλληλεπίδρασης.
Σύμφωνα με τον Τράβερς, όσοι αναζητούν την λεπτομέρεια και απολαμβάνουν τις θεωρητικές συζητήσεις, μπορεί να χαρακτηριστούν ως υπερβολικά σκεπτόμενοι από τους γύρω τους.
Αυτό οδηγεί πολλούς έξυπνους ανθρώπους να απλοποιούν τις ιδέες τους ή να καταστέλλουν την περιέργειά τους προκειμένου να ενταχθούν στο σύνολο, κάτι που είναι εξαιρετικά εξαντλητικό για τους ίδιους και μπορεί να δημιουργήσει αυτό που οι ειδικοί αποκαλούν υπαρξιακή απομόνωση.
Όπως επισημαίνει ο Τράβερς, η υψηλή ευφυΐα δεν οδηγεί αναγκαστικά στη μοναξιά, ωστόσο συνεπάγεται διαφορετικές κοινωνικές ανάγκες, με μεγαλύτερη έμφαση στις βαθιές και ουσιαστικές σχέσεις και σε κοινότητες ανθρώπων με παρόμοια πνευματικά ενδιαφέροντα.
Πηγή: iefimerida.gr
