ΕΝΑ λεπτόκοκκαλο, κομψά φιλοτεχνημένο ντοκιμαντέρ, αυτό το πρώτο μεγάλο έργο της Ελληνίδας σκηνοθέτιδας Τζέλη Χατζηδημητρίου αφηγείται μια ιστορία ταυτόχρονα προσωπική και δημόσια: για τη λεσβιακή σκηνή που μεγάλωσε γύρω από την πόλη της Ερεσού στο νησί της Λέσβου (ονομάζεται επίσης Λέσβος). Ο Χατζηδημητρίου είναι από το νησί, αλλά όχι η ίδια η Ερεσός, που κάποτε ήταν το σπίτι της ποιήτριας Σαπφούς του έβδομου αιώνα π.Χ., της οποίας η ερωτική ποίηση διασχίζεται από την ταινία. Δεδομένου αυτού του γενεαλογικού, λεσβίες, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της σκηνοθέτιδας, συρρέουν εδώ και χρόνια στην Ερεσό για να αποτίσουν φόρο τιμής. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, ο αυξανόμενος αριθμός queer επισκεπτών άρχισε να σχηματίζει όχι απλώς μια σκηνή, αλλά μια κοινότητα, αρχικά με επίκεντρο την παραλία γυμνιστών όπου πολλές γυναίκες κατασκήνωσαν.
Οι ακίνητες φωτογραφίες του Χατζηδημητρίου είναι επίσης ενσωματωμένες παντού, αποτυπώνοντας τον ένδοξο αισθησιασμό αυτών των συχνά γυμνών γυναικών, οι περισσότερες φαίνονται ανατριχιασμένες να έχουν βρει μια μικρή γωνιά του ουρανού όπου μπορούν να είναι ο εαυτός τους. Αλλά οι σχέσεις με τους ντόπιους δεν ήταν πάντα εύκολες και, όπως ήταν αναμενόμενο, οι τουρίστες έπρεπε να αντιμετωπίσουν την ομοφοβία διαφορετικών βαθμών φωνής, καθώς και την επιθετική εισβολή στους χώρους τους μόνο για γυναίκες. Ευτυχώς, όπως θυμάται μια γυναίκα, υπήρχαν συνήθως μερικά χασάπια τριγύρω για να βοηθήσουν να φύγουν οι εισβολείς. Με την πάροδο του χρόνου, η ανοχή αυξήθηκε, λιπαίνεται από τα χρήματα που έφερναν οι επισκέπτες στο νησί, και τελικά εμφανίστηκαν μπαρ και ξενοδοχεία από γυναίκες.
Αν όλα τελείωναν εκεί, θα βρισκόταν μια ουτοπική ιστορία του παραδείσου. Αλλά τα πράγματα πάνε στραβά, ίσως σχετίζονται με την οικονομική κρίση της Ελλάδας που ξεκίνησε το 2009 και η οποία εξέθεσε τη χρηματοπιστωτική αστάθεια του έθνους. Μέσα σε λίγα χρόνια, τα περισσότερα λεσβιακά μπαρ και τα γυναικεία ξενοδοχεία έκλεισαν και τώρα η κοινότητα φαίνεται πολύ πιο περιθωριοποιημένη.
Η Χατζηδημητρίου χτίζει την προφορική της ιστορία μέσα από συνεντεύξεις με μερικές από τις πολλές γυναίκες από όλο τον κόσμο που γνώρισαν την Ερεσό στα χρυσά της χρόνια, δημιουργώντας μια συγκινητική ταινία, και για όλη τη ξεθωριασμένη δόξα του τόπου, συνεχίζεται με τις νεότερες γενιές να συνεχίζουν να την επισκέπτονται. Ο ηχητικός σχεδιασμός, που σχεδόν συνεχώς ενσωματώνει τη θάλασσα, προσθέτει ένα υποβλητικό στρώμα.
Η Lesvia είναι στις ψηφιακές πλατφόρμες από τις 3 Αυγούστου.
