Με αφορμή την καλοκαιρινή της περιοδεία, η Ταμίλα Κουλίεβα έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο νέο τεύχος του περιοδικού Marie Claire και τη δημοσιογράφο Λίνα Ρόκου.
Μάλιστα, μεταξύ άλλων, η δημοφιλής ηθοποιός και σκηνοθέτης μίλησε τόσο για τα χρόνια των σπουδών της όσο και για τον τρόπο που χρησιμοποιεί πια τις ρίζες της στις δικές της διδασκαλίες.
Ειδικότερα, η Ταμίλα Κουλίεβα εκμυστηρεύτηκε πως “αποφάσισα να σπουδάσω σκηνοθεσία ενώ δεν διέθετα καμία εμπειρία ζωής. Το ότι με δέχθηκαν στη σχολή ήταν ανέλπιστο, γιατί στις σπουδές σκηνοθεσίας θεωρούσαν ότι ακριβώς αυτή η εμπειρία είναι απαραίτητη και έτσι ελάχιστοι ήταν οι σπουδαστές κάτω των τριάντα. Ήμουν τυχερή γιατί είχα εξαιρετικούς καθηγητές”.
“Μετά όμως όλοι μου έλεγαν ότι είναι καλύτερο να είσαι μπροστά παρά στα παρασκήνια και έτσι έδωσα εξετάσεις για να σπουδάσω ηθοποιός στην παλαιότερη, παγκοσμίως, σχολή κινηματογράφου. Έτσι βρέθηκα στο Gerasimov Institute of Cinimatography, απ’ όπου έχουν περάσει όλοι οι σπουδαίοι Ρώσοι κινηματογραφιστές και ακόμη αποφοιτούν άνθρωποι που κάνουν τη χώρα περήφανη”.
Άρα απέκτησες πολύ ισχυρές ρίζες στην αφετηρία της διαδρομής σου και μπήκε πολύ ψηλά ο πήχης από την αρχή. Πως το διαχειρίστηκες όλο αυτό στη μετέπειτα επαγγελματική σου πορεία;
Έχω μάθει να αξιοποιώ αλλιώς τις ρίζες μου και να προσαρμόζομαι ανάλογα με το τι προκύπτει, γιατί εδώ ζω, χωρίς όμως να χάνω τα προσωπικά μου κριτήρια και τη βάση μου. Έτσι πηγαίνω παραπέρα. Έχω διδάξει 20 χρόνια θέατρο στην Ελλάδα και ήμουν σε επιτροπή εισαγωγικών εξετάσεων, οπότε έχοντας μια σφαιρική εικόνα μπορώ να πω ότι διαπίστωσα πως η θεατρική παιδεία πάσχει.
Δεν μπορεί στη χώρα που γέννησε το θέατρο να υπάρχουν δραματικές σχολές που δεν εντάσσουν στο πρόγραμμα τους την αρχαία τραγωδία και εγώ να την έχω διδαχθεί στη Μόσχα. Είναι λυπηρό. Η ταχύτητα που βιώνουμε στο επάγγελμα μας μάς αφαιρεί την ικανότητα να εμβαθύνουμε.
Δυστυχώς βλέπω συχνά μια απλοϊκή και επιδερμική προσέγγιση. Όμως ας μην είμαστε απαισιόδοξοι. Βλέπω παράλληλα ότι γίνονται σωστά βήματα και έχει αναδειχθεί το θέατρο σκηνοθετών που εξελίσσουν τα πράγματα.
