«Ο Μελισσανίδης μού είπε να βγάλω δίπλωμα για παπάκι και θα το έκανε αυτοκινήτου»

Date:

Πως σε υποδέχθηκαν στην ΑΕΚ;

«Δεν πίστευα ότι θα γύρναγα στην ΑΕΚ. Έπαιζα στην Εθνική Ελλάδας. Ο Ολυμπιακός είχε κάνει κίνηση να πάρω την υπηκοότητα για να μην πιάνω θέση ξένου. Έμαθαν ότι δεν τα είχα βρει με τον Ολυμπιακό και τότε παίζαμε στη Φινλανδία του Λιτμάνεν. Είμαι εκεί και μου λέει ο Αποστολάκης: «Έχω μιλήσει με τον Καπετάνιο για να έρθεις στον Παναθηναϊκό». Του λέω: «Εγώ είμαι ελεύθερος, αν μου γίνει πρόταση θα το συζητήσω». Καλοκαίρι 95′ αυτό. Σκεφτόμουν να πάω στο Βέλγιο, ήταν ένας προπονητής ο Χάουαρντ στην Μπριζ. Αυτός με ήθελε πάντα. Έλεγα όμως λόγω ηλικίας, που να πάω. Ξαφνικά με παίρνει τηλέφωνο ο Τροχανάς. Μου λέει: «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Δημήτρης Τροχανάς».

«Έλα ρε πρόεδρε, τι γίνεται», του λέω. «Σε θέλω στην ΑΕΚ», μου λέει. «Εμένα»; του λέω. «Δεν είμαι στην Ελλάδα, είμαι με την Εθνική στη Φινλανδία». «Το ξέρω. Μόλις γυρίσεις έλα να υπογράψεις», μου λέει. «Κάτσε ρε πρόεδρε, κι αν δεν με θέλει ο Μπάγεβιτς»; «Εγώ μιλάω», μου λέει. «Όχι, αν δεν μιλήσω με τον Μπάγεβιτς να μου πει ότι με θέλει στην ΑΕΚ, δεν έρχομαι», του λέω. Γιατί μπορεί να πήγαινα και να μην με ήθελε ο Μπάγεβιτς και να μου έκανε καψόνια γιατί είχα φύγει. Ήρθα στην Ελλάδα και πριν πάω να μιλήσω με τον Τροχανά με πήρε τηλέφωνο ένας κολλητός του Μπάγεβιτς και μου είπε ότι ο μίστερ με θέλει. Πάω στο σπίτι του Μπάγεβιτς και μου λέει: «Κοίτα να δεις, Ντανιέλ εγώ σε θέλω. Είχαμε παρεξηγηθεί, ό,τι έγινε έγινε. Ήθελα να μιλήσουμε να σου πω ότι σε θέλω στην ομάδα». Του λέω: «Κι εγώ μίστερ ήθελα να μιλήσουμε για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Γιατί αν δεν με ήθελες στην ΑΕΚ δεν θα ερχόμουν, να έχουμε προβλήματα και να με κοιτάς με μισό μάτι». Πάω λοιπόν στον Τροχανά και τα βρίσκουμε. Έμαθα όμως μετά βέβαια εγώ ότι ο Μπάγεβιτς είχε ρωτήσει τον Ραβούση για να με πάρουν. Και του είχε πει: «Με κλειστά τα μάτια, τώρα, μην τον πάρει άλλη ομάδα». Και έτσι ήρθα στην ΑΕΚ. Ταυτόχρονα και ο Μανωλάς είχε πει στον Τροχανά να με πάρει. Βέβαια υπήρχε ενδοιασμός. Στην αρχή με υποδέχθηκαν ούτε ζέστη ούτε κρύο. Δεν με έβριζαν ποτέ όμως. Θυμάμαι ήμασταν στην προετοιμασία και ήμουν πύραυλος. Ο Μπάγεβιτς είχε αρχίσει να μοντάρει την ομάδα. Είχαμε παίξει με Λεβερκούζεν, την είχαμε νικήσει. Τους κερδίζαμε όλους, χανόταν η μπάλα. Εγώ έβαζα γκολ συνέχεια. Μετά παίζαμε πρώτο παιχνίδι σε ένα φιλικό με την Παρτιζάν στη Φιλαδέλφεια. Μου λέει: «Ό,τι και να γίνει αύριο εγώ θα σε στηρίξω». Του λέω: «Μίστερ, να σου πω κάτι. Δεν φοβάμαι κανέναν. Ακόμα και αν με βρίζουν, μετά θα βαράνε παλαμάκια. Όλα εξαρτώνται από μένα. Αν είμαι μαλ@@@ας και δεν παίζω καλά θα με βρίζουν. Αν παίζω καλά δεν θα με βρίζουν». Εγώ ήμουν σίγουρος με τον εαυτό μου ότι θα τους έπαιρνα τα σώβρακα! Πολλοί ήταν λίγο διστακτικοί. Ακόμα και ο Γενεράκης είχε δηλώσει «ο Μπατίστα να μην έρθει στην ΑΕΚ, δεν τον θέλουμε». Και στο πρώτο παιχνίδι τότε, ήρθε και με φίλησε. «Εγώ θα είμαι ο καλύτερος παίκτης σε κάθε παιχνίδι, μην αγχώνεσαι», του είπα. Και στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό γύρισε όλος ο κόσμος μετά. Εκεί τους πήρα τα σώβρακα. Εκεί άρχισαν να τραγουδάνε το τραγούδι «έκανες το στάδιο μπουρδ@@@, ρε Νταντιέλο». Στο 3-1 στο ΟΑΚΑ για το Κύπελλο».

«Ο Μπορμπόκης έλεγε: “Τράπεζα ο Μπατίστα”»

Τη σεζόν 95-96 η ΑΕΚ έχει παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο και από τις χρονιές που πήρε το πρωτάθλημα, έτσι;

Ήταν περίπου τρία με τέσσερα χρόνια αυτό το σκηνικό της ΑΕΚ με πολύ καλή μπάλα. Αλλά τη σεζόν 95-96 μιλάμε για πολύ μεγάλη μπάλα. Όπου και να παίζαμε τους βάζαμε μέσα σε τρία λεπτά, τρία γκολ. Κλαίγανε και λέγανε, πως παίζουμε έτσι, να μην τους βάλουμε άλλο γκολ. Και ειδικά μέσα στη Φιλαδέλφεια. Ξέρανε οι ομάδες ότι εκεί θα έχαναν. Μέσα σε 20 λεπτά κάναμε δέκα ευκαιρίες για πλάκα. Μιλάμε για μπαλάρα! Ο Μπάγεβιτς την ομάδα την έχτιζε, αλλά του έλειπε κάτι. Το κάτι το άλλαξαν δύο παίκτες. Ο Μπατίστα και ο Μπορμπόκης. Όταν έλειπα εγώ έπαιζε μπροστά ο Σαραβάκος, ο Δημητριάδης. Τρέχανε πολύ τότε. Όταν ήρθα εγώ κράταγα μπάλα και πάσαρα με ακρίβεια κατευθείαν. Μου έλεγε ο Κασάπης: «Α, ρε Μπάτι, ήρθες και ξεκουραστήκαμε»! Εγώ δεν έχανα την μπάλα με τίποτα. Ο Μπορμπόκης έλεγε: «Τράπεζα ο Μπατίστα, δώστε του την μπάλα». Ήθελε μυαλό να παίξεις έτσι δεν ήταν εύκολο.

«Ήταν σαν τιμωρία για τον Μπάγεβιτς το ότι το ματς με τον Ολυμπιακό αναβλήθηκε»

Για πες και για εκείνο το ματς με τον Ολυμπιακό όταν γύρισες στην ΑΕΚ…

Αυτό το παιχνίδι το περίμενα πως και πως. Δες πως είχα πανηγυρίσει, δεν είχα ξαναπανηγυρίσει ποτέ έτσι. Ήταν ένας φίλος μου σαν μάνατζερ. Μάκης Μίχας. Βρίσκει τον Σαλονίκη και κάτι παράγοντες του Ολυμπιακού στο Κολωνάκι. Ολυμπιακός είναι. Τον ειρωνεύονταν αυτοί. «Τι θα κάνει ο δικός σου σήμερα; Θα φάνε τρία μπαλάκια». Με παίρνει τηλέφωνο, μου τα λέει. «Μέσα στο γήπεδο θα είμαι παρών και θα δούμε ποιος είναι πιο μάγκας», του είπα. Αυτοί νόμιζαν ότι είχα τελειώσει. Ήθελα να τους δείξω τι είχαν και τι έχασαν.

Όταν γύρισες στην ΑΕΚ ήσουν και στο περίφημο παιχνίδι της επιστροφής Μπάγεβιτς ως αντίπαλος πλέον στη Φιλαδέλφεια…

«Ωωωωωω! Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα. Έχει αναβληθεί λόγω πολλής βροχής. Αυτό ήταν σαν τιμωρία για τον Μπάγεβιτς. Εμείς γελάγαμε».

Νιώθατε και εσείς οι παίκτες, αυτό που ένιωθαν οι φίλοι της ΑΕΚ, ότι ο Μπάγεβιτς τους πρόδωσε;

Εγώ όχι δεν το έβλεπα έτσι. Εμείς οι παίκτες δεν έχουμε τη σχέση που έχει ο φίλαθλος με τους παίκτες. Ο φίλαθλος αγαπάει την ομάδα και δένεται με πρόσωπα. Γι αυτό σε βρίζουν. Αλλά μέχρι εκεί.

Ο Μπάγεβιτς έφυγε όμως με διαφορετικό τρόπο από ότι είχα φύγει εγώ. Τους είχε πει ότι δεν θα έφευγε αν πάρουμε το Κύπελλο. Έφυγε σαν να τους κορόιδευε. Οι ΑΕΚτζήδες τον είχαν σαν Θεό τον Μπάγεβιτς. Εκεί ο Μπάγεβιτς έχασε τον σεβασμό όλων. Εκείνη τη μέρα λοιπόν εγώ γέλαγα. Έπρεπε να φάνε δέκα γκολ. Χάσαμε πολλές ευκαιρίες. Οι φίλαθλοι, στο λέω και ανατριχιάζω, είχαν έρθει στο ξενοδοχείο και μας έδιναν μια δύναμη που δεν περιγράφεται. Εγώ ήμουν συγκεντρωμένος στο παιχνίδι και το μόνο που έβλεπα ήταν πως θα νικήσουμε. Έπρεπε να είχαν χάσει από τα αποδυτήρια. Παίζαμε διαολισμένα, ταλιμπάν, τάκλιν στην καροτίδα. Ένα μίσος που μετέφερε ο κόσμος. Δεν θα πέρναγαν από εκεί. Δεν υπήρχε αυτό. Είχαμε πολύ καλή ομάδα και παρότι είχαμε κόντρα διαιτησία, δεν μας νικούσαν. Ο Μπάγεβιτς δεν μπορούσε απέναντί μας γιατί είχαμε καλή ομάδα.

«Είχα πει στον Νικολαΐδη να μην ξανακαπνίσει στο δωμάτιο»

Για πες μας και για το άλλο περίφημο ματς με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ, με το διπλό με το γκολ του Νικολαΐδη…

Ο Ντουμιτρίου δεν με έβαζε καθόλου, δεν με γούσταρε. Πάει και ρωτάει τον Βαμβακά και τον Πανταζή. Ο Νικολαΐδης ήταν τραυματίας. Δεν ήξερε ποιον να βάλει. Του λένε λοιπόν. «Τον Μπατίστα γιατί δεν τον βάζεις»; Και τους λέει «έλα με τον Μπατίστα»… Στο ξενοδοχείο μας μίλαγε πριν το παιχνίδι και εγώ κοίταζα αλλού. Κάποια στιγμή ακούω «Μπατίστα». Και λέω «τι»; Στο τέλος δεν μπορούσε χωρίς εμένα. Είχα πάθει χιαστό μαζί του και στο τέλος ερχόταν συνέχεια να με βλέπει. Κάποιος παράγοντας θα του είχε πει, κάποιος δεν θα με γούσταρε και δεν με έβαζε. «Στην ΑΕΚ δεν δέχομαι να κάθομαι στον πάγκο», του είχα πει εγώ.

Με Ντέμη όμως είχες καλή σχέση έτσι;

Ναι, καλή σχέση. Στο τέλος χάλασε λίγο γιατί μίλαγε άσχημα στους παίκτες. Δεν μου άρεσε. Του είχα πει «γιατί βρίζεις τους παίκτες»; Τον Γκρέταρσον όταν δεν έδινε την μπάλα ας πούμε. Εκεί πικραθήκαμε λιγάκι. Αλλά είχαμε καλές σχέσεις. Ήμασταν μαζί στο δωμάτιο. Το είχε ζητήσει ο ίδιος και μου έλεγε: «Σε είχα ίνδαλμα».

Του έλεγα: «Μην καπνίζεις στο δωμάτιο, αν θες να καπνίσεις, έξω». Ήμασταν στην προετοιμασία και πήγαινε στην τουαλέτα να καπνίσει. Του έλεγα: «Τι είναι αυτά ρε, καπνίζεις στο δωμάτιο»; Και μου έλεγε: «Ρε Ντανιέλ από τις τουαλέτες σου μυρίζει εδώ»; «Δύο μέτρα είναι ρε», του έλεγα, «μην ξανακαπνίσεις εδώ, αλλιώς πάρε δρόμο».

«Δίναμε στον Μήτσι 200.000 δραχμές για να φιλήσει τον Σέμπουε στο στόμα»

Θυμάσαι καμία ωραία πλάκα από τα αποδυτήρια της ΑΕΚ;

Η ΑΕΚ είχε πολύ καλό κλίμα από την πρώτη στιγμή που πήγα. Είχε πολύ καλά παιδιά και παικταράδες. Ο Μανωλάς ήταν “σημαία”, στην προπόνηση ήταν πάντα μπροστά, δεν ήταν τεμπέλης. Δουλεύαμε σοβαρά, στα αποδυτήρια καλό κλίμα. Δεν υπήρχαν ζήλιες. Η πρώτη τριετία μου ήταν πιο ωραία. Ήταν ο Κωνσταντινίδης. Τον βάζαμε να βγάζει λόγο κι όταν ο “κουμπάρος” έλεγε διάφορα για να γελάσουμε, του πετούσαμε τα ρούχα μας και πέφταμε πάνω του. Ήταν για κωμωδία όσα γινόντουσαν εκεί.

Μετά είχε έρθει ο Σέμπουε. Λέγαμε στον Μήτσι (φροντιστής): “Αν φιλήσεις τον Σέμπουε στο στόμα θα σου δώσουμε 200.000 δραχμές”. Ελεγε αυτός: “Πάω πάω”. Ο Σέμπουε του έλεγε να πάει να γΑmHθεί κι ο Μήτσι του έλεγε: “Μην είσαι μαλάκας, θα τα πάρουμε μισά μισά”. Τον κυνηγούσε παντού, μιλάμε για πολύ γέλιο. Ο Μήτσι (Κορομηλάς) είναι Θεός. Πολύ χαβαλέ.

«Μετά την ήττα από τον Παναθηναϊκό, πήγα να πλακώσω τον Τσιάρτα»

Η ήττα που σε πείραξε πιο πολύ;

«Τη σεζόν 1995-1996 ήταν να πάρουμε το νταμπλ. Ο Παναθηναϊκός τα είχε πάει πολύ καλά στο Champions League τότε και παίζαμε στο ΟΑΚΑ. Η ΑΕΚ όμως είχε ομαδάρα. Πάμε εκεί να παίξουμε και με ισοπαλία ακόμη θα ήμασταν δύο βαθμούς μπροστά.

Ο Τσιάρτας σ’ αυτό το ματς έκανε μ@λ@κίες. Δεν έδινε τη μπάλα σε κανέναν, ήθελε να βγει πρώτος σκόρερ. Βγαίνει στην επίθεση με τρεις παίκτες του Παναθηναϊκού απέναντί του, εγώ ήμουν μόνος μου, κάνει πλασέ και το πιάνει ο Βάντσικ. Μετά ο Μπορέλι μας έκανε το γκολ. Ήταν ένα δικό μας πρωτάθλημα, είχαμε μακράν καλύτερη ομάδα, αξίζαμε το νταμπλ. Και αν ήμασταν φρέσκοι εκείνη τη μέρα έπρεπε να φάνε 10 γκολ και τελικά χάσαμε 1-0. Τρελάθηκα ρε πούστη μου».

Είπες τίποτα στον Τσιάρτα μετά;

«Πήγα να τον πλακώσω στα αποδυτήρια. Και μετά στο πούλμαν ήμουν μπροστά του, τον άκουγα να μουρμουράει: “Χάσαμε απ’ αυτήν τη ομάδα ρε γαμώτο”. Γύρισα και του είπα: “Ρε άντε γαμήσου, ήμουν μόνος μου, γιατί δεν μου έδωσες τη μπάλα; Μη σε πλακώσω στις κλωτσιές. Με τις δικιές σου τις βλακείες χάσαμε το πρωτάθλημα”».

Δεν είχατε καλές σχέσεις;

«Ρε καλές είχαμε, αλλά εκεί τρελάθηκα. Πήγα να το πλακώσω. Θα σας πω κι άλλη μια ιστορία. Στην Κ20 της ΑΕΚ όταν πέρασα ως προπονητής, πρέπει να είμαι ο πιο επιτυχημένος απ’ όλους όσους πέρασαν. Με εμένα στα τρία αυτά χρόνια, έπαιξαν 20 παιδιά στην Α’ Εθνική, δεν έχει ξαναγίνει αυτό. Στην ΑΕΚ έπαιξαν ο Φούντας, ο Κλωναρίδης, ο Γροντής, ο Γαρουφαλλιάς, ο Νικολιάς, ο Τσουκαλάς, ο Εγγλέζος, ο Αρέστης, ο Αργυρίου… Όλα αυτά τα παιδιά έπαιξαν στην Α’ Εθνική».

«Μου έχουν πει ότι δεν με θέλει ο Μελισσανίδης στην ΑΕΚ»

Αυτό θα σε ρωτούσαμε αργότερα. Ο Ντανιέλ Μπατίστα έχει θέση στην ΑΕΚ ή γιατί δεν είναι ακόμη στην ΑΕΚ;

«Ναι, δεν ξέρω. Μου έχουν πει ξεκάθαρα ότι δεν με θέλει ο Μελισσανίδης. Κι ο Μανωλάς έχει αναρωτηθεί γιατί δεν είμαι στην ομάδα κι ο Κωστένογλου μου είχε πει ότι με ήθελε μαζί του».

Το λόγο που δεν σε θέλει τον έμαθες;

«Δεν ξέρω, αλλά δεν πειράζει… Μπορεί να νομίζουν κάποιοι ότι δεν ξέρω τη δουλειά του προπονητή, αλλά όπου πήγα μίλησε το έργο μου κι οι ομάδες μου έπαιξαν καλό ποδόσφαιρο. Στην ΑΕΚ Κ20 οι παίκτες εξελίχτηκαν και παίξαμε φοβερή μπάλα είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι. Κι όποιοι ήταν μαζί μου τότε το είδαν αυτό και το ξέρουν πολύ καλά. Όταν ανέλαβε ο Μπάγεβιτς και με έδιωξαν με τον Ζήκο, δεν ήξεραν τι να μου πουν. Ο Μπάγεβιτς μου είπε ότι ήθελε κάποιον να μιλάει καλύτερα ελληνικά. Δεν είχαν ιδέα ποια παιδιά έπαιξαν στην πρώτη ομάδα. Ο Δημητρέλλος που ερχόταν να δει την Κ20 είχε τρελαθεί, έλεγε ότι ήταν καλύτερα να βλέπει την Β’ ομάδα. Καταλαβαίνετε; Υπήρξε πολλή αδικία. Τα παιδιά αυτά βελτιώθηκαν με εμένα, πριν αναλάβω εγώ ούτε που ίδρωναν τη φανέλα. Εκτός από τον Στέλιο Μανωλά, κανένας απ’ αυτούς που πέρασε δεν άξιζε. Καταστρέφουν τα παιδιά. Εφαγαν 8 γκολ τα παιδιά από τον Άγιαξ. Με μένα πήγαμε στη Ντόρτμουντ και είχαμε αξιοπρεπή πορεία. Ήρθε ένας μάνατζερ να πάρει τον Κλωναρίδη, ο Παπαδημητρίου πήγε στην Red Bull. Ο κόσμος δεν τα ξέρει. Κάποιοι έλεγαν ότι πριν τον Μελισσανίδη δεν υπήρχαν παιδιά στην Ακαδημία. Υπήρχαν παιδιά – μπορεί να μην ήταν σούπερ ταλέντα αλλά δουλέψαμε πολύ καλά. Και τσαντίζομαι όταν πάνε να με βγάλουν άχρηστο κάποιοι μαλάκες».

Δημοφιλής

Περισσότερα σαν αυτό
Σχετίζεται με